Cechy racjonalnej współpracy między rodziną a szkołą cz. 3

Dalej metoda współpracy domu i szkoły musi być pomyślana w ten sposób, aby dobroczynny jej wpływ mógł roztaczać jak najszersze kręgi. Ostatecznym jej celem musi być naturalnie młodzież, ale do niej trafić można często, nawet skuteczniej, i okólną drogą poprzez czynniki, które na jej wychowanie wpływ wywierają. Stąd wniosek, że organizacja współpracy domu i szkoły mieć winna na względzie poza samą młodzieżą i rodzinę z jej troskami i błędami wychowawczymi, i szkołę z jej potrzebami i nie domaganiami pedagogicznymi, i czynniki pozaszkolne, i atmosferę otoczenia dziecka, i wszelkie inne ośrodki, które w danym wypadku jakąkolwiek wydatniejszą rolę odegrać mogą.

Wszędzie współpraca ta musi dotrzeć, wszędzie czujnym okiem wejrzeć, zło, gdzie się da, wypleniać, wnosić pozytywne, dodatnie wartości, czyniąc wszystko z uczuciem tego głębokiego solidaryzmu, jaki łączyć winien zawsze współwychowawców młodego pokolenia.

Tylko z tak pojętej idei współpracy i umiejętnego wcielania jej w życie oczekiwać można prawdziwie dodatnich dla młodzieży rezultatów. Stąd wniosek, że należy szukać dla niej takich form, które by wszystkim tym warunkom odpowiedzieć mogły.